Osiadania podłoża gruntowego w kontekście II Stanu Granicznego (SGU – stan granicznej użytkowalności, ang. Serviceability Limit State – SLS) w geotechnice dotyczą zapewnienia, że deformacje podłoża (osiadania, przechyły) nie przekraczają wartości dopuszczalnych, gwarantujących prawidłowe funkcjonowanie obiektu budowlanego.
Metody obliczania osiadań (SGU)
Zgodnie z Eurokodem 7, najczęstszymi metodami inżynierskimi są:
- Metoda odkształceń jednoosiowych (metoda naprężeń): Najpopularniejsza w Polsce, polegająca na całkowaniu numerycznym odkształceń wzdłuż pionowego profilu podłoża.
- Metoda współczynnika wpływu.
- Metoda odkształceń trójosiowych.
Dopuszczalne wartości osiadań
Dopuszczalne wartości osiadań zależą od wrażliwości konstrukcji i rodzaju gruntu:
- Fundamenty zbiorników: Dopuszczalne osiadania przyjmuje się zazwyczaj od 2,5 do 45 cm, przy czym znane są przypadki awarii przy 18 cm i bezpiecznej pracy przy ponad 1,5 m.
- Budynki: Dopuszczalna różnica osiadań (Δs) zależy od sztywności konstrukcji i odległości między fundamentami.
Przyczyny osiadań (SGU)
- Obciążenia konstrukcyjne: Ciężar własny, obciążenia użytkowe, wiatr, śnieg.
- Zmiany warunków gruntowo-wodnych: Obniżenie zwierciadła wody gruntowej, konsolidacja gruntów spoistych, działalność górnicza, usuwanie surowców (subsydencja).